Slechtste partij ooit??
Met nog steeds het schaamrood op de kaken bericht ik U hierbij over een partij die vermoedelijk de slechtste ooit is uit de historie van Uwer schaakvereniging. Ik bespeelde een degelijke jonge maar talentvolle speler wiens naam ik hier (ten einde hem de schande te besparen) niet zal noemen met wit. We speelden een systeem dat we al vaker gespeeld hebben maar na een zet of 7 (of 8) ga ik grandioos de mist in en kom na pion en kwal-verlies zo’n beetje op min 6! De zwartspeler had immers ook nog een beest van een aanval en kon rond 9’en al wel naar huis, dacht eenieder. Aangezien wij de jeugd leren dat opgeven geen partijen wint, speelde ik door en met een wanhopige truc (waarin zwart trapte) win ik zijn dame tegen een mijner lopers! Nog steeds (echt, zo slecht stond ik) was het onduidelijk. Vooral toen ik door wederom ernstige knoei gedwongen werd een toren te geven voor een vrijpion die ik natuurlijk al veel eerder onschadelijk had moeten maken. Volledig in de geest van deze knoeipot besluit mijn tegenstander een aantal zetten later de partij te beslechten door volledig zonder aandrang mijnerzijds gewoon (zomaar, huppetee) een toren weg te geven. “Zo kan hij wel weer”, waren de alleszeggende woorden waarmee hij opgaf.
Zo slecht zie je ze maar zelden. (Alhoewel, de grote jongens blunderen er ook nogal op los in WijkaanZee) En vooral niet na een weekend waarin zowel ik (drie verdienstelijke remises) maar met name mijn tegenstander (hij won zijn poule in de 5 en mag volgend jaar dus in de 4 uitkomen!) hard en ook wel uitstekend hadden geschaakt in het toernooi der toernooien: Tatachess in Wijk aan Zee; alwaar met name Ad indruk maakte door de 3 te winnen, hetgeen betekent dat hij volgend jaar in de 2 uitkomt!!! Dit begint serieus op schaken te lijken. Dichter bij de echte groten is alleen Joost ooit gezeten, althans, zo gaan de geruchten. Naast het prima schaken was het natuurlijk zoals altijd uiterst gezellig en tevens prachtig weer. De pier, het strand, de Italiaan, de Patat-vrede (ze doen daar niet aan oorlog), de Extintion Rebellion demonstratie (gezellig volk, echt leuke gesprekken gevoerd met de roze overalls, geen enkele wanklank!). Echt, alles zat mee en kon niet op.
Maar hoe dan op de navolgende donderdag zo’n knoeipot. Hij (of zij) die het weet, mag het ons komen vertellen (we spelen elke donderdagavond in de Slagen te Waalwijk). Ik kan aandacht garanderen. Daarna kan gesolliciteerd worden als trainer bij Ajax. Verstand van voetbal is geen vereiste. Als je fouten kan verklaren (en dus ook voorkomen) kan je in elke sport op elk niveau aan de bak.
En wat betekent dit. Is slecht spelen en toch winnen een teken van grote vorm. Moet ik blij zijn zo’n drama-pot gewonnen te hebben, of moet ik onder tafel schuilen van schaamte. Allemaal vragen waarop ik het antwoord nog aan het zoeken ben. En dit soort dynamiek is illustratief (en tevens echt gebeurd) voor de schaaksport. Altijd wat. Altijd toestanden. Heerlijk. Natuurlijk zijn er ook altijd vredelievende remises. Hoort er ook een beetje bij. Maar ook zijn er nieuwkomers (Fedde!) die met speels gemak een toch uitstekende, degelijke ervaren speler verslaan. Echt, alles kan. En alles mag. Want wij van het schaken vinden alles OK. Het hoor erbij. Hoe gekker, hoe beter. En je mag genieten van het winnen, maar je moet ook balen van het verliezen. Dit t.b.v. de balans, snapt U wel. U moet echt eens komen kijken. Donderdags avond live. Of digitaal op onze mooie site. Laten we nog even puzzelen
De puzzel
Vorige week een dame-offer puzzel. Immers: Df8 (Gevolgd door even later Le6 is mat). Mooi hoor.
De nieuwe puzzel
De nieuwe puzzle is uit de partij waarover we het al gehad hebben (en na de puzzle nooit meer over zullen hebben!!).
Zwart speelde Tb6. Dat is in ieder geval niet goed. Maar wat had hij wel kunnen/moeten doen?
Meer informatie kunt U vinden op www.svwaalwijk.nl en daar kunt U ook via het contactformulier contact met de vereniging opnemen.
Groet, Hans Sinnige
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!