Bedankt Wilbert!
Wilbert weg bij Schaakvereniging Waalwijk? Huh??
Hij verraste me volkomen. We genoten van het gezamenlijke afsluit-etentje, georganiseerd door Wim, alwaarin we niet alleen genoten van een heerlijk maal, maar met name het 2de (voor de, ik geloof, vijfde maal achtereenvolgens Kampioen) in het zonnetje gingen zetten. Dit mede onder uitreiking van de fel-begeerde Kampioenspen, een attribuut waarmede echte schaakkampioen zich bewapenen ter opschrijving van hun ongetwijfeld briljante zetten. Echt, kenners herkennen kampioenen aan de pen!! En zo maar plotsklaps, tussen neus en lippen door, gaf Wilbert aan dat dit zijn laatste Waalwijkse partij was geweest. Huh? Wat zegt hij? Alvorens ik besefte wat er gebeurde moest het succes van het tweede reeds belicht, dus was er onvoldoende tijd ook Wilbert de speech in te betrekken. En zo leek het alsof zijn afscheid (nogmaals, huh??) volledig onbesproken zou worden. Kan niet wezen, kreeg ik van menig schaker aangereikt. Hier moet iets aan gedaan. Daarom bij deze.
Wilbert gaat zijn schaak carrière vervolgen bij de Kentering in Rosmalen. Voor reeds de derde keer: HuH??? Ieder snapt de logistieke overweging. Binnen fietsafstand, gezellig in de’n Beer. Goede schakers. Het is niet alleen dat iedereen het snapt. Je voelt dat menigeen (mezelf incluis) denkt: hmmm, dat zou ik ook wel eens kunnen overwegen…..
Vele, echt vele jaren is Wilbert de sterkste speler van ons eerste geweest. Natuurlijk, Joost H heeft een hogere rating, en indertijd was Remco ook misschien wel sterker, maar de laatste jaren was Wilbert ontegenzeggelijk de beste. Vaak, (meestal zoniet altijd) op bord 1. En dan knokken tegen de sterkste tegenstander. Wilbert zijn schaakstijl kenmerkt zich door zijn onverslaanbaarheid. Echt, hij geeft je geen kans. De prijs die hij echter betaalt voor deze onoverwinnelijkheid is dat hij nogal eens remises accepteert. Misschien iets te vaak is zijn primaire insteek Niet_verliezen. En dat kan hij als geen ander. Dit gezegd hebbende is hij echter ook topscoorder van de Promotieklasse geweest en dat lukt echt niet zonder winstpartijen. Winnen of Remise, dat is bij Wilbert nagenoeg zeker. Waarschijnlijk is deze niet_verliezen drang ook hetgeen hem belemmerde in het zijn van nationale (wat zeg ik; INTERNATIONALE) schaakgrootheid. Talent heeft Wilbert voor het behalen van deze kwalificatie volop. Wat mij persoonlijk altijd verbijsterde is dat hij op de terugweg vaak blijk gaf van messcherpe analyses van AL onze partijen. Al rondlopend had hij voor alle 8 borden verbeteringen gezien. Zo veel inzicht en talent. Heel bijzonder. Dit talent is echter gekoppeld aan bescheidenheid en met name vriendelijke vredelievendheid. En de top kan je alleen bereiken als je bereid bent over lijken te gaan. Die lijken moet je maken van je tegenstanders door ze genadeloos te verslaan. Dit is niet Wilberts grootste kwaliteit. Hij is er gewoonweg te aardig voor. Gunt een ander ook wat. Zelf heb ik ook wel eens remises tegen hem gehad terwijl ik echt niet begreep waarom. Dat moest hij me dan adhv de stelling uitleggen. En dat deed hij altijd graag. Altijd bereid een ander iets te leren. Ja, dat doen schaaksupersterren natuurlijk niet. Wilbert is een fijn mens en een super schaaktalent. Dat dat maar even gezegd is!!
Naast zijn briljante spel is hij ook nog (ik geloof 9 jaar!!) voorzitter geweest. Voor Wilbert geen probleem. Moeiteloos laverend, compromis vindend waar niemand ze had gezien, iedereen rustig en tevreden. Zo kunnen we zijn voorzitterschap typeren. In een groep schakers (waarin echt iedereen het echt altijd beter weet) niet eenvoudig. Wel voor Wilbert. In al zijn voorzitter-jaren geen enkele valse noot. Knap hoor. Geen kikker uit de kruiwagen. Dit gebaseerd op zijn sympathieke karakter. Ruimte voor anders-denkenden. Zelf bescheiden en niet op de voorgrond. Maar ondertussen wel zorgend dat ernstige conflicten werden gemeden. Ik zou bijna zeggen: Trump, maar dan precies tegenover gesteld!! maar we moeten het niet weer over Trump hebben.
Deze briljant spelende en super-sympathieke Wilbert gaat nu dus de Kentering versterken. Daar krijgen we nog last mee/van. Want in plaats van met ons is hij nu tegen ons. Ouch (en HuH????) dat is toch al snel 2 punten achterstand. Moeilijker moet het niet worden. We gaan het meemaken. En hem natuurlijk nog vaak zien (de Brabantse schaakwereld is niet zo groot). En dan zullen we hem elke keer tegemoet treden met de uiterst belangrijke en volledig verdiende uitspraak:
WILBERT, BEDANKT!!
Hoe triest dat zijn laatste Waalwijkse partij zo naar eindigde. Ter compensatie van alle lof hierboven toegewoven vind ik dat daar best over geschreven mag worden. Past ook wel bij zijn gevoel voor humor (hoop ik!). In deze laatste partij bestreed hij 2300 elo. Dat neigt naar beroepsspelers. Wilbert overklast de bijna_beroeps volledig, maar dan ook helemaal. Positionele toppot. Maar weet dan in tijdnood de weg volledig kwijt te raken en (in de woorden van een andere Waalwijkse speler) in 2 zetten 3 stukken te verliezen. Is dit nu wegkwijterij of winstangst. Hij doet de’n ander gewoonweg niet graag pijn. Laat mij het belangrijkste moment als puzzle toevoegen. Zie stelling 2. Wat zou U spelen?
De puzzel
Zie bovenstaande stelling, zwart aan zet. Wat zou U spelen?
De vorige puzzel
Onderstaande stelling is de puzzle van afgelopen week. Dit is een Cruyffiaanse schaakstelling. Als je het doorhebt is het eenvoudig te zien, of zoiets. In dit eindspel tussen Ad ende Sander aarzelt eerstgenoemde niet. Via Pf5 en Pxd4 wordt de e-pion een vrije doortocht naar promotie geboden. Hoe simpel (als je het ziet!!!).
Meer informatie kunt U vinden op www.svwaalwijk.nl en daar kunt U ook via het contactformulier contact met de vereniging opnemen.
Beterend groetend; Hans Sinnige
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!