Vorige week werd de tweede ronde in de avondcompetitie gespeeld. Met twee teams tegelijkertijd thuis hadden we zowaar een extra zaal nodig om niet helemaal op elkaars lip te hoeven zitten. Om onze bezoekers BSV A uit Bergen op Zoom zoveel mogelijk in verwarring te brengen, werd alles uit de kast getrokken. Werkelijk, we konden niet veel meer in de strijd gooien dan dat we deden. Tevergeefs. Als zelfs een geheimzinnige ledenvergadering en de Vogeltjesdans in de belendende zaal je tegenstanders al niet van de leg brengen… Tja, dan zal het toch echt op het bord moeten gebeuren.
En daar gebeurde het niet. Of nou ja, op één bord wel, maar dat was te weinig om matchpunten op te eisen. Hans had vermoedelijk de prettigste avond, al gaf hij in extremis bijna alles weg. Met de vrijheid om aan te vallen (loperpaar, half open f-lijn, penning van paard op f6) leek Hans geen strobreed in de weg te worden gelegd. Toen een gedekte witte loper op f6 belandde en de zwarte koning op g8 geen enkele beschutting meer kende, leek een overwinning een kwestie van tijd. Hebberig ging Hans met zijn dame op strooptocht aan de andere kant van het bord. Vermoedelijk met de gedachte dat een snelle capitulatie dichterbij was dan een mat. Dat bleek niet zo te zijn. Hans’ tegenstander speelde stug door en probeerde met schaakjes af en toe van zich af te bijten. En dat bleek zowaar vruchten af te werpen toen Hans een volle toren + eeuwig schaak verblunderde. Maar juist op dat moment suprême sloeg zwart niet toe. En daarna was het in enkele zetten gepiept.
Op dat moment lagen bij Sander op bord 2 de stukken al lange tijd in de doos. In een afruilvariant van Sanders Alapin (Siciliaan met c3) was de jus er vlot uit. Sander weigerde het eerste remiseaanbod nog, om vervolgens na 5 zetten en enkele ruilhandelingen zelf remise aan te bieden. Dat werd dankbaar aanvaard.
Ad op bord één beleefde een vervelende avond. Gedurende een zet of 5 werd dezelfde opening gevolgd als op bord 2. Daarna week Ad af en ging het vlot bergafwaarts. Enkel de klok leverde Ad’s tegenstander nog wat zorgen op. De problemen die Ad haar in tijdnood op het bord voorlegde hadden echter te weinig om het lijf om haar echt van het stuk te brengen.
Zoals vaker was het laatste woord aan Joost op bord 3. Lange tijd ging deze strijd gelijk op en met een tussenstand van 1.5 – 1.5 bleven er zowel in de partij als in de wedstrijd drie uitslagen mogelijk. Uiteindelijk wist Joosts tegenstander een doorbraak te forceren en promotie af te dwingen, hetgeen enkel met fors materiaalverlies kon worden voorkomen.
Na deze nederlaag en het eerdere gelijkspel tegen ’t Paardje in Made, bevindt Waalwijk A zich in de krochten van de eerste klasse A. Rondom het volgende duel tegen het nog puntloze DSC zal het degradatiespook rondwaren.




Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!