Gifbeker

Het abonnement van SV Waalwijk op de Brabantse beker is al een tijd geleden opgezegd. Jaren geleden was het alleen NBSB spelers toegestaan in het bekertoernooi te spelen. Dat verkleinde de kansen van de grote Brabantse clubs danig; hun topspelers speelden immers in de KNSB competitie. Ons vlaggenschip speelde die jaren promotieklasse NBSB en met kanonnen Remco, Wilbert en Feike aan boord was er weinig concurrentie om jaarlijks de beker op te halen. Das war einmal.

Inmiddels mag iedereen meespelen, spelen we zelf ook KNSB competitie en zijn onze kanonnen vertrokken of bulderen ze niet meer zo luid.  In de laatste vier seizoenen overleefde het Waalwijkse bekerteam één schamel rondje, om vervolgens in de tweede ronde alsnog te sneuvelen.

Zou dit jaar gebroken kunnen worden met de nieuwe traditie van vroegtijdige uitschakeling? In de eerste ronde trof Waalwijk het Bredase Baronie, een verrassend gelijkwaardige tegenstander. Verrassend door het verschil in grootte van zowel stad als club. Het inwonertal van Breda is ongeveer het viervoud van Waalwijk en een evenredig verschil zien we in het ledental. De verrassing zit hem in dat het Baronie ontbeert aan een echte top. In vergelijking met clubs van vergelijkbare grootte in andere Brabantse steden, is de top heel vlak. Baronie heeft geen 2000+ spelers, maar een enorm regiment aan 1800+ en 1900+ spelers. Tegen clubs als Eindhoven, HMC of Stukkenjagers zouden de kansen van ons bekerteam gedecimeerd zijn, nu stonden twee gelijkwaardige teams aan de start.

Sander speelde op bord drie met zwart een partij waarin het evenwicht nagenoeg niet werd verstoord. Een remise was een logisch gevolg. Op dat moment was Ad op bord één inmiddels in de problemen gekomen. In zijn geliefde versnelde draak lukte het om een pion mee te pakken, maar in de daaropvolgende complicatie misrekende hij zich danig. De resterende stelling met een kwaliteit minder was niet meer te houden.

Met deze achterstand en het bekerreglement in de achterzak, was winst op de resterende borden noodzakelijk om door te bekeren. Bij een 2-2 valt namelijk het laagste bord af tot er een beslissing valt. De nederlaag op het eerste bord zou daarbij doorslaggevend zijn. Die twee overwinningen lagen binnen handbereik, al waren beide Waalwijkers op de klok flink in het nadeel. Nico op bord 2 was druk bezig ijzer met handen te breken en manoeuvreerde een remiseachtige stelling naar een gewonnen eindspel. Dat terwijl Joost op bord 4 een stuk had buitgemaakt tegen een aantal pionnen in een vrij chaotische stelling.

Het lukte Joost om als pacman in zijn beste dagen pionnetje voor pionnetje te pakken, zonder daar zijn stuk voor terug te hoeven geven. Gecombineerd met wat geruil, bracht dit het overzicht terug en Joost kon dit gedecideerd naar winst spelen. Nico daarentegen had een toreneindspel met twee pionnen minder, maar speelde inmiddels op de increment van 15 seconden. De complicaties die zijn tegenstander hem voorschotelde, leidden tot een onoverzichtelijk eindspel waarin alle uitslagen mogelijk leken. De druk op de klok zorgde dat Nico geen tijd meer had om tot een goed plan te komen en zijn stelling ging zienderogen achteruit. Dat maakte dat Nico niets anders kon doen dan ingaan op de zetherhaling die hem geboden wordt. Bij deze 2-2 was de nederlaag van Ad doorslaggevend en wordt de reeks aan magere NBSB bekerresultaten verlengd. De gifbeker bleek nog niet leeg. Door deelname aan de KNSB beker is er nog wel een kans om iets van het bekerseizoen te maken, al is door de koppeling aan SG KiNG een rol als underdog reëel.