Geen titel (dat zegt al genoeg)
Wat is de overeenkomst tussen de volgende groepen mensen? Het publiek bij een gemiddelde eredivisiewedstrijd, de gasten van een willekeurig Waalwijks restaurant, familie en vrienden bij een kringverjaardag. Er zijn er natuurlijk legio te bedenken: de aantallen mensen, de neiging tot klagen over hetgeen voorgeschoteld wordt, nog meer klagen dat de bal/het eten/de taart niet snel genoeg komt. Maar dit verslag staat niet voor niets op een schaakwebsite. Dus wat is dan de overeenkomst in een schaakcontext?
Dat is iets waar je wellicht niet altijd bij stil staat. Als je een aantal jaar in clubverband schaakt, ben je namelijk in vrijwel elk gezelschap een sterke, zo niet de sterkste schaker. Ratings tellen niet eens. Of je nu een rating van 1500 of van 2000 hebt: jij schaakt bij een club en jij bent briljant. Een visionair. Je buurman, je tante, de hooligan van drie rijen verder. Ze hoeven niet eens achter het bord te verschijnen, jij wint.
Zo is het eigenlijk altijd. Persoonlijk heb ik zelfs ervaringen waarin ik word gevraagd die opschepperige neef of collega eens in de pan te hakken. Liefst tot deze huilend in een hoekje gaat zitten roepen “Is het al voorbij? Is het al voorbij?”. Een staat van zijn die elke schaker overigens ooit/veelvuldig heeft meegemaakt.
Zo was het dus altijd. Tot zaterdag. Zaterdag werd alles anders. Zaterdag waren wij, Waalwijkse schakers, niet langer de alwetenden. We verbleekten, we waren de amateurs, de beginners, de leken. Hobbyisten tussen de profs. Later op de middag kwam dat overigens ook tot uiting in de score, tegen acht andere ploeteraars. Want zo mochten we ons zestienen toch wel wanen in het decor waarin we plaats namen.
De setting: het Olympia College te Rotterdam, waar Charlois Europoort 2 ons mocht verwelkomen voor ons laatste potje in klasse 4G. Het tweede dus van deze Rotterdamse club. Normaliter betekent dat: er is nog een eerste team dat wellicht een klasse hoger speelt. En wellicht nog een paar teams in de lagere regionen. Zo niet in Rotterdam… Het eerste speelt Meesterklasse! En in de laatste ronde speelt de gehele Meesterklasse tegelijk, ditmaal in Rotterdam. Dat betekende dat er zes teamwedstrijden tegelijk op het programma stonden. Vijfmaal met tientallen, dus 100 schakers in de Meesterklasse en één met acht borden in de vierde klasse.
U zult denken: Hoe ziet dat er dan uit en wat is het verschil met wat we doorgaans treffen? Uiteraard het duizelingwekkende aantal elopunten en schaaktitels met talloze GM’s, IM’s. Notatieformulieren die al klaarliggen, ten opzichte van een paniekaanval als er iemand om vraagt. Vier officiële (inter)nationale scheidsrechters, versus “Ik ben scheids, maar ik speel ook mee, dus val me vooral niet lastig. En al helemaal niet als ik aan zet ben.” 58 DGT borden! Zoveel zijn er zelfs bij Tata Steel Chess niet te zien. Hierdoor is onze ellende tot in lengte der jaren online geborgd. Dat was niet het enige technologische vernuft van deze dag. Arbiters waren ook nog eens uitgerust met handscanners om verstopte telefoons of iets dieper verstopte trillende kralen op te speuren. (NB Dit werpt de vraag op of het verwijderen van dergelijke kralen onderdeel is van de scheidsrechterscursus. Wellicht dat Nico hier uitsluitsel over kan geven.) Dit alles stond ruim voor de start van de ronde al klaar. Wat een weelde!
Al met al een bijzonder geheel en ook mooi om te zien dat onze eigen Remco Sprangers daar onderdeel van uit maakt. Eerder al met HMC, nu met Stukkenjagers dat zich knap handhaafde. Met 3 uit 9 beleefde hij een pittig seizoen.
Onze eigen wedstrijd dan, zoals gezegd tegen Charlois Europoort 2. De Rotterdammers hebben vanaf de start duidelijk gemaakt terug te willen naar de derde klasse en daar met hun spelersmateriaal ook te horen. In de vorige ronde werd de titel reeds gepakt en dat gaf ruimte om in de slotronde wat andere vertrekkende spelers kans te geven tot een soort afscheidswedstrijd. In rating sloot dat daardoor wat beter aan op de onzen. Al bleek daar niets van gedurende de middag.
Op 1 belandde Feike in een stelling met een vrije a pion, waarbij diens tegenstander er op de koningsvleugel eentje meer had. In de praktijk bleek het onmogelijk de a pion te behouden en was er ook niet voldoende tegenspel te creëren. Feike eindigt zijn seizoen op 4 uit 8, net onder zijn ratingverwachting.
Op 2 speelde Ad een draak van een opening. Op zet 10, ver voor 14.00 was reeds een verloren stelling bereikt. Dankzij wat opportunistisch gerommel en wellicht wat verloren focus van zijn tegenstander werd zowaar de remisemarge weer bereikt. Exact op dat moment greep Ad nogmaals mis. Met 5.5 uit 7 sluit Ad een uitstekend seizoen in mineur af.
Op 3 speelde Stan en hij werd verrast in de opening. Een haarscherpe Siciliaan, met een daverende aanval van zwart en tegenspel dat niet echt van de grond kwam. Stan speelde zonder remises 4 uit 9 bij elkaar en dat is nipt onder zijn ratingverwachting.
Op 4 speelde Sander en kreeg te maken met een achtergebleven centrumpion. Dit handenbindertje kon te vaak onder vuur genomen worden, waarna Sander de vlag moest strijken. Met 3.5 uit 9 zal Sander niet tevreden terugkijken op dit seizoen.
Op 5 speelde Joost een uitstekende partij met zoals vaker een fenomenaal centrum. Totdat hij naar eigen zeggen in twee zetten drie stukken weggaf. En dat kon zelfs zijn stelling niet aan. Zonde, want een overwinning had het verschil gemaakt dus een prima seizoen en een ‘mwah’ seizoen.
Op 6 speelde Lars de langste partij van de dag. Deze begon voorzichtig van beide kanten, maar ergens raakte Lars een pion kwijt en dat betekende een lange middag achter de feiten aanlopen. Toen hij ogenschijnlijk wat tegenkansen creëerde door een zeer actieve dame en toren, liet hij zich pardoes mat zetten. Met 2.5 uit 6 scoorde Lars niet conform de statuur die hij inmiddels heeft.
Op 7 kreeg Hans met een Siciliaan en tegengestelde rokades alles wat zijn hartje begeert. Maar toen de zwarte aanval wel erg snel kwam en de witte dame tot verdedigen gedwongen werd, was de lol snel voorbij. Met 2.5 uit 7 scoorde Hans een mager seizoen.
Op 8 viel Ad Overbeek voor de tweede keer dit seizoen in. En dat deed hij naar behoren door als enige op het scorebord te komen: remise. Al was er in de slotstelling nog veel te beleven. Ad gaf zelf aan dat hij er in de analyse steeds beter uit leek te komen. De computer dacht daar heel anders over: wit zou met een stuk tegen 2 pionnen de overhand hebben kunnen krijgen. Zo ging het niet, met een half punt gingen de stukken in de doos, met hartelijke dank voor deze invalbeurt en het redden van de Waalwijkse eer. Deze ronde speelden Nico en Wilbert niet mee. En dat liet zich voelen, want beiden speelden een uitstekend seizoen met TPR’s boven de 2100. Voor Nico – 5.5 uit 7 zonder nederlagen – is dat flink boven zijn ratingverwachting. Voor Wilbert – 4.5 uit 7 met een oh zo pijnlijke nederlaag in de vorige ronde – conform rating.
De partijen
Voor enkele, zo niet de meesten, van ons was het de eerste keer dat de partijen online, via het WWW, te volgen waren. Dit maakt het makkelijk al deze partijen ook hier te publiceren. Niet dat we dat willen, maar deze unieke kans wil de redactie van deze site, de publiciteitscommissie, toch niet voorbij laten gaan. Hieronder dus de partijen (door links op de … te klikken kunt u partijen selecteren).
De statistieken
We eindigen dit seizoen in de middenmoot, met 8 matchpunten en 38 bordpunten. Al met al een prima seizoen in één van de sterkste poules van de vierde klasse. Op naar 2026-2027!
Persoonlijke scores
Uitslag
(met bloedend hart)
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!